Ten serwis używa cookies i podobnych technologii, brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej » ×

A A+ A++ A A A A A

ZDROWIE

Tematy: Zdrowie

Aktualności i ekonomia

  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
prev
next

Zdrowie - Prawo i zarządzanie

Istotnym elementem kształtowania budżetu NFZ i świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest algorytm podziału środków na regiony. Reguluje to Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.2008.164.1027 z późn. zm.). Warto tu jednocześnie dodać, że rozliczenia ze świadczeniodawcami i aptekami Fundusz realizuje poprzez System Rejestru Usług Medycznych - "RUM – NFZ", o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011r. o systemie informacji w ochronie zdrowia.

Działalność systemu polega m.in na tym, że planowane koszty finansowania świadczeń dzielone są pomiędzy oddziały na podstawie liczby zarejestrowanych ubezpieczonych, z uwzględnieniem ryzyka zdrowotnego należących do danej grupy (wydzielonej wg struktury wieku i płci) skorygowane o wskaźnik migracji.

Równie ważnym elementem jest plan zakupu świadczeń zdrowotnych oraz rodzaj kontraktowanych świadczeń.

Nieodzownym elementem każdego systemu ochrony zdrowia oczywiście poza pacjentami są świadczeniodawcy medyczni, czyli podmioty mogące w świetle prawa świadczyć usługi medyczne (udzielać świadczeń zdrowotnych). Zgodnie z polskim prawem świadczeniodawcami medycznymi (określonymi w ustawie o działalności leczniczej) są przede wszystkim:

  • zakłady opieki zdrowotnej;
  • indywidualne praktyki lekarskie, pielęgniarskie, położnych;
  • grupowe praktyki lekarskie, pielęgniarskie, położnych.

Niemniej jednak to Narodowy Fundusz Zdrowia ma obowiązek organizacyjny zapewnienia świadczeń opieki zdrowotnej ubezpieczonemu za pomocą systemu kontraktów pomiędzy Funduszem, a ww. podmiotami.

Fundusz bowiem sam nie udziela, a jedynie organizuje udzielanie stosownych świadczeń.

Warto tu przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2006 r. (II GSK 219/06), w którym sąd stwierdził, że nie jest dopuszczalne udzielenie świadczenia finansowego ze środków publicznych bez zawartej umowy, o jakiej mowa w art. 132. Ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych z wyjątkami wskazanymi w ustawie (np. w art. 19., ust. 2., 4. i 5.).

Zgodnie z zasadami umowę o świadczenie usług medycznych można zawrzeć wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do jej zawarcia w toku postępowania o zawieranie umów.

Jednym ze świadczeniodawców może być zakład opieki zdrowotnej zarówno publiczny, jak i niepubliczny.

Zakłady opieki zdrowotnej, zgodnie z nomenklaturą ustawy o działalności leczniczej w dalszej części zwane podmiotami leczniczymi, w zdecydowanej części swoja misję realizują dzięki zawartym z NFZ umowami kontraktowymi.

Przedmiotem kontraktów jest udzielanie świadczeń w następujących rodzajach:

  • podstawowa opieka zdrowotna,
  • ambulatoryjna opieka specjalistyczna,
  • leczenie szpitalne,
  • opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień,
  • rehabilitacja lecznicza,
  • świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej,
  • leczenie stomatologiczne,
  • lecznictwo uzdrowiskowe,
  • pomoc doraźna i transport sanitarny,
  • profilaktyczne programy zdrowotne,
  • świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie,
  • zaopatrzenie w wyroby medyczne będące przedmiotami ortopedycznymi oraz środkami pomocniczymi,
  • programy zdrowotne,
  • ratownictwo medyczne,
  • opieka paliatywna i hospicyjna.

Podstawowym i najważniejszym elementem systemu opieki zdrowotnej jest podstawowa opieka zdrowotna (POZ). Warunki zawierania umów o udzielanie świadczeń są szczegółowo opisane w aktualnych zarządzeniach prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

Przedmiotem umów są świadczenia gwarantowane udzielane świadczeniobiorcom w warunkach ambulatoryjnych, a w przypadkach uzasadnionych medycznie – w warunkach domowych, finansowane przez Fundusz.

Świadczenia gwarantowane w zakresie POZ ukierunkowane są na promocję zdrowia, profilaktykę, diagnostykę schorzeń, leczenie, zapobieganie lub ograniczanie niepełno-sprawności oraz usprawnianie i pielęgnację świadczeniobiorcy w chorobie. Udzielanie świadczeń gwarantowanych stosownie do przedmiotu umowy ma zapewnić realizację zadań określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 20 października 2005 r. w sprawie zakresu zadań lekarza, pielęgniarki i położnej podstawowej opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 214, poz. 1816).

Kontraktowanie świadczeń zdrowotnych odbywa się wg z góry określonych zasad.

Od dnia 1 września 2011 r. w Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia obowiązuje ujednolicony sposób kontraktowego procedowania pn. „Procedura zarządzania zmianą warunków zawierania i realizacji umów". Wg tej procedury rozpatrywanie wniosków odbywa się raz lub kilka razy w roku. Decyzja w tej sprawie obwieszczana jest przez centralę NFZ przed rozpoczęciem procesu kontraktowania.

W procesie kontraktowania do składanych wniosków dotyczących wyceny świadczenia opieki zdrowotnej wymagane jest przedłożenie szczegółowej specyfikacji kosztowej.

Wnioski składane są w wersji papierowej, a także elektronicznej.

Informacje związane z procesem kontraktowania ogłaszane są w formie komunikatów dotyczących kontraktowania świadczeń i zamieszczane są na stronie http://www.nfz.gov.pl.

Budżet Narodowego Funduszu Zdrowia powstaje w trzech głównych źródłach, którymi są:

  • środki pochodzące ze składek zobowiązanych/uprawnionych na ubezpieczenia zdrowotne;
  • środki przekazywane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
  • środki przekazywane przez Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Część zadań z zakresu ochrony zdrowia nadal jest finansowana z budżetu państwa. Dotyczy to przede wszystkim nadzoru epidemiologicznego oraz farmaceutycznego, a także profilaktycznych programów zdrowotnych takich, jak: programy szczepień ochronnych, Krajowy Program Przeciwdziałania Narkomanii, Krajowy Program Zwalczania AIDS i Zapobiegania Zakażeniom HIV, narodowe programy zdrowotne ochrony serca, ochrony zdrowia psychicznego, opieki nad matką i dzieckiem. Z budżetu finansowane są też inwestycje, szkolnictwo medyczne i częściowo świadczenia opieki zdrowotnej.

Z budżetu państwa finansowane jest też leczenie części osób nieubezpieczonych. Są to osoby o niskich dochodach, które uzyskują dostęp do świadczeń na podstawie decyzji wójta lub burmistrza, dzieci do 18 roku życia, kobiety w okresie ciąży i połogu, osoby uzależnione od narkotyków i alkoholu oraz osoby chore na określone choroby zakaźne i psychiczne.

W 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał do Narodowego Funduszu Zdrowia kwotę 54,9 mld zł z tytułu składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przekazała 3,2 mld zł.

Źródło: materiał powstał w ramach projektu "Innowacyjna i sprawna administracja" współfinansowanego ze środków UE w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, a realizowanego przez ZPP