Ten serwis używa cookies i podobnych technologii, brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej » ×

A A+ A++ A A A A A

TRANSPORT

Tematy: Transport

Aktualności i ekonomia

  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
prev
next

Transport - Prawo i zarządzanie

Nieprzypisany: NieprzypisanyZ użytego przez ustawodawcę w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami sformułowania "istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" wynika, że starosta w toku postępowania w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie jest obowiązany ową przesłankę ocenić . Przywołana powyżej regulacja prawna nie precyzuje, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne". Tak wynika w wyroku WSA w Gliwicach z 14 grudnia 2016 r. sygn. II SA/Gl 622/16.

Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju, pamiętając o tym, że celem powołanych regulacji jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Z unormowań tych wynika, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie może zapaść wówczas, gdy organ znajdzie się w posiadaniu informacji nasuwających zastrzeżenia co do warunków zdrowotnych kierowcy, zaś źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne. Skierowanie na badania lekarskie może więc nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom.

W rozpatrywanej sprawie z wnioskiem o ocenę stanu zdrowia skarżącego zwrócił się Zastępca Komendanta Miejskiego Policji. Wyjaśnił, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym prowadzonego przeciwko ww. w sprawie wykroczeń drogowych została sporządzona opinia biegłego psychiatry, w świetle której obwiniony w chwili popełnienia czynu miał zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia tego czynu i kierowania swoim postępowaniem, a obwiniony wymaga leczenia psychiatrycznego w warunkach ambulatoryjnych. W aktach sprawy znajduje się także ww. opinia sądowo-psychiatryczna. Sam skarżący wielokrotnie również wskazywał na liczne kłopoty ze zdrowiem. W tych okolicznościach sąd uznał, że wydanie decyzji w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie było zasadne.

Źródło: CBOSA