Ten serwis używa cookies i podobnych technologii, brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej » ×

A A+ A++ A A A A A

TRANSPORT

Tematy: Transport

Aktualności i ekonomia

  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
prev
next

Transport - Prawo i zarządzanie

Nieprzypisany: NieprzypisanyWłaściwym do rozpatrzenia sprawy o zapłatę należności za przechowywanie na parkingu strzeżonym pojazdu niezarejestrowanego w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej jest naczelnik urzędu celnego. Tak wynika z postanowienia NSA z 28 lipca 2016 r. sygn. I OW 74/16.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zgodnie z art. 130a ust. 10b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, jeżeli pojazd usunięty z drogi, w przypadkach określonych w ust. 1 lub 2, nie jest zarejestrowany w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej, przekazuje się go właściwemu miejscowo naczelnikowi urzędu celnego w celu uregulowania jego sytuacji – zgodnie z przepisami prawa celnego. Kwestią co do zasady odrębną jednak od uregulowania sytuacji prawnej pojazdu usuniętego z drogi a niezarejestrowanego w żadnym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jest zagadnienie wynagrodzenia za przechowanie pojazdu usuniętego z drogi. Skoro zatem naczelnik urzędu celnego zajął pojazd, to tym samym objął go w posiadanie. W myśl § 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 46, poz. 237) przepisy działu II rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące przechowywania, oszacowania i sprzedaży ruchomości stosuje się do ruchomości, które stały się własnością Skarbu Państwa albo powiatu na podstawie objęcia w posiadanie rzeczy niczyjej. Zgodnie z art. 102 § 2 tej ustawy, organ egzekucyjny przyzna, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór, chyba że dozorcą jest jedna z osób wymienionych w art. 101 § 1. Organem egzekucyjnym jest organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków (art. 1a pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Stosownie do art. 30 ust. 5 ustawy – Prawo celne, w sprawach o zajęcie towaru, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące zajęcia ruchomości. Wynika z tego, że w sprawie właściwy do jej załatwienia jest naczelnik urzędu celnego, który wobec objęcia w posiadanie pojazdu niezarejestrowanego w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej powinien być traktowany jak organ egzekucyjny.

Źródło: CBOSA